در پرده جهان چو حوادث مسترم

از خلق روزگار نیاید چو من پسر

در پرده ام چه دارد آخر نه دخترم

از اختران فضل چو مهرم جدا کنند

داند یقین که از نظر آفتاب عقل

در چشم کان فضل چو یاقوت احمرم

در دانشی که آن خردم را زیان شدست