معشوق دلبرم چو خط دلبرم بدید

زین نظم جانفزای جهان گشت چاکرم

باده لطیف نظم مرا بین که کلک چون

سرمست می خرامد بر روی دفترم

سوگند خورد و گفت به زلف معنبرم

کز خط روزگار چنین خط دلربای

پیدا نشد ز عارض خورشید پیکرم