سرمست می خرامد بر روی دفترم

بر من چو باز شد در بستان سرای جان

زین نظم جانفزای جهان گشت چاکرم

باده لطیف نظم مرا بین که کلک چون

معشوق دلبرم چو خط دلبرم بدید

سوگند خورد و گفت به زلف معنبرم

کز خط روزگار چنین خط دلربای