با روضه تو یاد نیاید ز گلشنم

تا پای بر مساکن صحنت نهاده ام

پیوسته با تجلی طورست مسکنم

با برکه تو رای نباشد به کوثرم

دور از سعادت تو درین روزها دلم

کز دوری بساط تو خون بود در تنم

با جان دلشکسته که در عهد من مباد