تو برتر از ثنای منی لاجرم سخن

یعنی حدیث خویش کزین سان و زان فنم

گر از سر مدیح تو اندر گذشته ام

زین صد هزار خون معانی به گردنم

همچون لعاب پیله به خود بر همی تنم

وصف تو آن چنان که تویی هیچ کس نگفت

من کیستم چه دانم آخر نه من منم