یکی از تف سینه در قعر دوزخ

خبر داشت کس را تن از دل دل از جان

زبان بود در کامها بی تو خنجر

نظر بود در دیده ها بی تو پیکان

یکی از نم دیده در موج طوفان

ز بس خار هجر تو در دیده و دل

ز خونابه رخسارها چون گلستان