یکی از نم دیده در موج طوفان

زبان بود در کامها بی تو خنجر

نظر بود در دیده ها بی تو پیکان

یکی از تف سینه در قعر دوزخ

ز بس خار هجر تو در دیده و دل

ز خونابه رخسارها چون گلستان

چنان روز بر ما سیه کرد بی تو