ز گیتی تویی اهل تشریف سلطان

به تشریف اقبال اگر برکشیدت

چه سلطان عالم چه گردون گردان

ز عالم تویی اهل اقبال گردون

منزه بود حکم گردون ز شبهت

مجرد بود رای سلطان ز طغیان

از آن دم که چشم بد روزگارم