مجرد بود رای سلطان ز طغیان

ز عالم تویی اهل اقبال گردون

ز گیتی تویی اهل تشریف سلطان

منزه بود حکم گردون ز شبهت

از آن دم که چشم بد روزگارم

ز چشم خداوند کردست پنهان

گمانم به لطفت همین بود کاری