گمانم به لطفت همین بود کاری

مجرد بود رای سلطان ز طغیان

از آن دم که چشم بد روزگارم

ز چشم خداوند کردست پنهان

مرا پیش خدمت به اعزاز و احسان

گمانی ازین به یقین شد نشاید

امیدی از این به وفا کرد نتوان