نیست در سکنه زمانه کسی

دولت کند را نگویی هین

وقت کوچ است و عرصه تنگ و مرا

دل به تیمار چرخ راه رهین

کاضطراب مرا دهد تسکین

تو کن احسان که هرکه جز تو بود

ننهد پای زانسوی تحسین