تو کن احسان که هرکه جز تو بود

دل به تیمار چرخ راه رهین

نیست در سکنه زمانه کسی

کاضطراب مرا دهد تسکین

ننهد پای زانسوی تحسین

تا زمین را طبیعت است آرام

تا زمان را گذشتن است آیین