آخر خدای عزوجل کرد روزیم

گاهم ثنای خاطر گوهرفشان تو

عمریست تا دو دیده چو نرگس نهاده ام

در آرزوی مجلس چون بوستان تو

بوسیدن دو دست چو دریا و کان تو

تا آسمان به ماه مزین بود مباد

ماه بقا فرو شده از آسمان تو