بوسیدن دو دست چو دریا و کان تو

عمریست تا دو دیده چو نرگس نهاده ام

در آرزوی مجلس چون بوستان تو

آخر خدای عزوجل کرد روزیم

تا آسمان به ماه مزین بود مباد

ماه بقا فرو شده از آسمان تو

جان ترا بقای فلک باد و بر فلک