جان ترا بقای فلک باد و بر فلک

بوسیدن دو دست چو دریا و کان تو

تا آسمان به ماه مزین بود مباد

ماه بقا فرو شده از آسمان تو

سوگند اختران به بقا و به جان تو

حزم تو پاسبان جهان باد و در جهان

دایم قضا به عین رضا پاسبان تو