گشته از طعنه حلمت دل خاک اندروای

بر سر جمع بگویید که ای قدر ترا

آسمان پای سپر گشته زمین دست گرای

مانده از سیلی جاهت سر چرخ اندر پیش

خشک سال کرم از ابر کفت یافته نم

وای اگر ابر کفت نایژه بگشادی وای

ساعد جود تو دارد کف دریا وسعت