بر سر جمع بگویید که ای قدر ترا

وانکه بر خاک درش رشک برد فر همای

آنکه پیش گره ابروی باسش به مثل

نام که زهره ندارد که برد کاه ربای

آسمان پای سپر گشته زمین دست گرای

مانده از سیلی جاهت سر چرخ اندر پیش

گشته از طعنه حلمت دل خاک اندروای