تا هم ایشان از تو و هم تو ز دولت برخوری

همچنین با خویشتن داری همی زی مردوار

طمع را گو زهرخند و حرص را گو خون گری

چند روز آرام کن با دوستان در شهر خویش

ای بزرگی کز پی مدح و ثنای تو همی

روز و شب بر من ثنا گوید روان عنصری

شد بزرگ از جاه تو جاه من اندر روزگار