ای تو تنها هم پناه لشکر و هم لشکری

چون بجنبانی عنان صرصر که پیکرت

بانگ شب خوش باد جان برخیزد از هر پیکری

لشکری را هیزم دوزخ کنی در ساعتی

اژدهای رمح تو خلقی به یک دم درکشد

وانگهی فربه نگردد اینت معجز لاغری

عقل با رمح تو فتوی می دهد اکنون که چوب