تا رنگ پوش ما بسوزد رنگ را

پیش آر، ساقی، آن می چون زنگ را

تا ما براندازیم نام و ننگ را

امشب زرنگ می برافروز آتشی

بی روی او چون عود می سوزد تنم

مطرب، تو نیز آخر بساز آن چنگ را

با فقیه از عقل می گوید سخن