اگر نه دامن از گوهر بریزد چون فلک شاید

نمیرد هر که در گیتی تو باشی یادگار او را

چراغی کش تو باشی نور با مردن چه کار او را؟

که هر صبحی تو برخیزی چو خورشید از کنار او را

دلم لعل لبت بر دست، اگر پوشیده می داری

من اینک فاش می گویم! به نزدیک من آر او را