چه دلداری؟ که از هجران دل ما را بیازردی

رخ و زلف و جبینت بس گل و باغ و بهار ما

ز مثل ما تهی دستان چه کار آید پسند تو؟

تو سلطانی، ز لطف خود نظر می کن به کار ما

چه دمسازی؟ که از دوری بر آوردی دمار ما

به قول دشمنان از ما، خطا کردی که برگشتی

کزان روی این ستمکاری نبود اندر شمار ما