دلبر ز آه و ناله من هیچ غم نداشت

روز نخست دایه که می داد شیر ما

در آب و گل ز آدم خاکی نشان نبود

کغشته شد به آب محبت خمیر ما

دانست کان شکار نیفتد به تیر ما

زان دل شکسته ایم که بر دوست بسته ایم

کز ما دل شکسته طلب کرد میر ما