تن همه جان گشت چو او باز به دل کرد نظر

پرده بر انداخت ز رخ یار نهان گشته ما

نوبت اقبال برد بخت جوان گشته ما

باخته شد در نظری آن تن جان گشته ما

گرچه گران بار شدیم از غم آن ماه ولی

هم سبک انداخته شد بار گران گشته ما