مرا چه طرف ز مهر تو چشم بر کمرت؟

گر التفات به زر دیدمی ترا روزی

ز رنگ چهره خود در گرفتمی به زرت

تو بسته ای کمری بر میان به کینه من

نداشت هیچ درخت این بر جوان، که تراست

ولی چه چاره؟ که دستی نمیرسد به برت

خبر ز درد دل من به هر کسی برسید