وین دولت از میانه ببینیم تا کراست؟

پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواست

آن سرو لاله چهره، که در غنچه قباست

خلقی، چو طرف، بر کمرش بسته اند دل

کرد از هوای خویش دلم گرم ذره وار

آن آفتاب روی، که بر بام این سراست

بر خاک پای او چه غم؟ ار صد هزار پی