زان روز می شمارم و صد بامداد رفت

روزی اگر ز زلف تو بندی گشوده ام

بر من مگیر، کان به طریق گشاد رفت

گفتی که: بامداد مراد تو می دهم

دل را غم تو زهر جفا داد و نوش کرد

جان از کف تو شربت غم خورد و شاد رفت

ظلمی که از غم تو گذشتت بر سرم