جانا، تو بر شکست دل ما مگیر عیب

از دیگری مگوی، که این خانه او گرفت

ای پیرخرقه،یک نفس این دلق سینه پوش

بر کن ز من، که آتش غم در کو گرفت

چون سنگ می زنی، نبود بر سبو گرفت

گویی که ناقه ختنی را گره گشود

باد صبا، که از سر زلف تو برگرفت