گویی که ناقه ختنی را گره گشود

بر کن ز من، که آتش غم در کو گرفت

جانا، تو بر شکست دل ما مگیر عیب

چون سنگ می زنی، نبود بر سبو گرفت

باد صبا، که از سر زلف تو برگرفت

سگ باشد ار به صحبت سلطان رضا دهد

آشفته ای که با سگ آن کوی خو گرفت