شربتی داد خیال تو، که بیمارم کرد

شورها در سر و با خلق نمی یارم گفت

زخمها بر دل و فریاد نمی یارم کرد

می شنیدم که: شود نیک به شربت بیمار

من ندانم سبب گرم و گدازی که مراست

تا چه زورست و تعدی که چنین زارم کرد؟

سایه ای بودم و عکس تو بپوشید مرا