من ندانم سبب گرم و گدازی که مراست

زخمها بر دل و فریاد نمی یارم کرد

می شنیدم که: شود نیک به شربت بیمار

شربتی داد خیال تو، که بیمارم کرد

تا چه زورست و تعدی که چنین زارم کرد؟

سایه ای بودم و عکس تو بپوشید مرا

ذره ای بودم و نور تو پدیدارم کرد