گلبن وصل او به طالع من

آنکه این چهره را رقم برزد

آتشی کندرین دل از غم اوست

به سر شعلهای غم برزد

سر به سر غنچه ستم برزد

شد ز چشم ترم به خشم، چو دید

لب خشک مرا، که نم برزد