تو چشم خیره من بین که: آب می ریزد

به یاد روی تو هر بامداد دیده من

ستاره در قدم آفتاب می ریزد

مرا بر آتش هجرت جگر چنین خسته

ز خوی تند خود، ای ترک،بر حذر میباش

که این غبار ستم بر خراب می ریزد

تو سیم خواسته ای ز اوحدی و دیده او