سود تو می بری، بهل کز تو مرا زیان رسد

هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسد

گر تو جفا چنین کنی، از تو دلم به جان رسد

مایه روزگار خود در هوس تو باختم

تیر کمان ابروان بر سپرم مزن، که من

در جگرش نهان کنم، تیر کزان کمان رسد

گر ز تو لاله رخ دلم ناله کند، روا بود