گر تیره طبعی دور گشت از مجلس ما، گو: برو

بر خوردن از سیمین برش بند قبا را می رسد

با دشمنان هم خانگی زآن دوست میزیبد نکو

از دوستان بیگانگی آن آشنا را می رسد

کین رندی و دردی کشی اهل صفا را می رسد

آنرا که هست از عشق او رخ در سلامت بعد ازین

گو: نام عشق او مبر، کین شیوه ما را می رسد