گو: نام عشق او مبر، کین شیوه ما را می رسد

گر تیره طبعی دور گشت از مجلس ما، گو: برو

کین رندی و دردی کشی اهل صفا را می رسد

آنرا که هست از عشق او رخ در سلامت بعد ازین

ما را بکشت آن بی وفا، بی موجب و ما شادمان

بی موجبی عاشق کشی آن بی وفا را می رسد

گر اوحدی از نیستی در عشق او دم میزند