ما را بکشت آن بی وفا، بی موجب و ما شادمان

کین رندی و دردی کشی اهل صفا را می رسد

آنرا که هست از عشق او رخ در سلامت بعد ازین

گو: نام عشق او مبر، کین شیوه ما را می رسد

بی موجبی عاشق کشی آن بی وفا را می رسد

گر اوحدی از نیستی در عشق او دم میزند

ما نیستانیم، ای پسر، هستی خدا را می رسد