اندر آیینه او روی کسی ننماید

هر که آن قامت و بالای بلندش باشد

چه نظر بر دل بیمار نژندش باشد؟

مگر آن روی که بر پای سمندش باشد

مجمر سینه به عود جگر آراسته ام

تا چو آتش کند از عشق سپندش باشد