مجمر سینه به عود جگر آراسته ام

چه نظر بر دل بیمار نژندش باشد؟

اندر آیینه او روی کسی ننماید

مگر آن روی که بر پای سمندش باشد

تا چو آتش کند از عشق سپندش باشد

پسته از لب همه کس خواهد و بادام از چشم

خاصه آن پسته و بادام که قندش باشد