چنین معشوقه ای در شهر و آنگه دیدنش مشکل

خسیسی گوید از حلوا، که در بند شکم باشد

چو بر جانم زدی زخمی، به لطفش مرهمی می نه

ز بهر این دل خسته نکو بنگر که هم باشد

کسی کز پای بنشیند به غایت بی قدم باشد

بساز، ای اوحدی، چون زر نداری، در جفای او

که اندر کشور خوبان جفا بر بی درم باشد