ای باد، مده به زلف او دل

شیرین تر از آن دهن نباشد

ای باغ، مشو غلط ز رویش

کین لاله در آن چمن نباشد

کان قاعده بی شکن نباشد

جانا، ستمی که می کنی تو

گر فاش کنم، ز من نباشد