آن بر و آن دوش را هم به کنار آورم

یار ز پیمان ما گر چه سری می کشد

بار غمش را دلم بی جگری می کشد

گر چه به ناز از برم دوش و بری می کشد

گر چه دلیلیم نیست در شب تاریک هجر

می روم این راه، کو هم به دری می کشد