می روم این راه، کو هم به دری می کشد

آن بر و آن دوش را هم به کنار آورم

گر چه به ناز از برم دوش و بری می کشد

گر چه دلیلیم نیست در شب تاریک هجر

سینه سپر کرده خلق تیر غمش را و او

دم بدم آن تیر هم بر سپری می کشد

گرچه نداریم هیچ دل به سر کوی او