دوش گفتم: بتوان دید به خوابت، لیکن

به من از دولت وصل تو مقرر می شد

کارم از لعل گهربار تو چون زر می شد

با فراق تو کرا خواب میسر می شد؟

بارها شمع بکشتم که نشینم تاریک

خانه دیگر ز خیال تو منور می شد