نیامدست مرا در خیال جز رخ تو

چو یاد آن لب و رخسار و زلف و خال کند

نه محرمی که لبم نامه بلا خواند

نه همدمی که دلم قصه وصال کند

اگر چه نرگس مستت جزین خیال کند

مرا دلیست سراسیمه در ارادت تو

که از سماع حدیث تو وجد و حال کند