آخر به روز عشق صبوری کجا بود؟

یک دم دلم ز درد تو خالی نمی شود

من دل ندیده ام که چنین مبتلا بود

گویی: به صبر چاره کن این روز عشق را

نام دوا مبر بر عاشق، که مرگ به

رنجور عشق را که نظر بر دوا بود

گفتی: شنیده ام سخن اوحدی، عجب!