یک دم دلم ز درد تو خالی نمی شود

زان پس گرم به جور بسوزی روا بود

یا زلف را مهل که کند قصد خون من

یا بوسه ای بده که مرا خون بها بود

من دل ندیده ام که چنین مبتلا بود

گویی: به صبر چاره کن این روز عشق را

آخر به روز عشق صبوری کجا بود؟