گویی: به صبر چاره کن این روز عشق را

یا بوسه ای بده که مرا خون بها بود

یک دم دلم ز درد تو خالی نمی شود

من دل ندیده ام که چنین مبتلا بود

آخر به روز عشق صبوری کجا بود؟

نام دوا مبر بر عاشق، که مرگ به

رنجور عشق را که نظر بر دوا بود