جان به یاد دوست می رفت از تنم

در کتاب این نکته را برهان نبود

گر چه آهم برده بود از چهره رنگ

اشک چشمم کمتر از باران نبود

این چنین جان دادنی ارزان نبود

از فراق اندیشه ای می کرد دل

ورنه، بالله، کم سخن در جان نبود