ورنه، بالله، کم سخن در جان نبود

جان به یاد دوست می رفت از تنم

این چنین جان دادنی ارزان نبود

از فراق اندیشه ای می کرد دل

ای که گفتی: چاره می دانم ترا

اوحدی نیز این چنین نادان نبود

چاره من وصل بود، اما چه سود؟